Naar Marsman

Herinnering aan Holland

Denkend aan Holland
zie ik stille gedaanten
traag door oneindig
laagland gaan,

rijen ondenkbaar
ijle geraamten
als lege hulzen
aan de einder staan;

en in het zware
heden verzonken
de verlorenen
verspreid door het land,

ijlgangen, tenten,
gevluchte rijken,
zalen en zerken
in een groots verband.

De zon hangt er zwaar
en de lucht wordt er langzaam
in hese aanhoudende
kreten gesmoord,

en in alle gewesten
wordt de stem van het einde
met zijn eeuwige daadkracht
gevreesd en gehoord.

Aletta Becker